olurdular. İş o yerə gəlib çatdı ki, mö’minləri bütpərəstliyə qayıtmağa də’vət etdilər.
Şüeyb peyğəmbər (ə) öz qəbiləsinə nəsihət etdi ki, iman yolunu bağlamasınlar. Çünki, iman qaranlıqlar arasında çox işıqlı bir yoldur və əgər belə etsələr, Allah onları bağışlamayacaqdır.
Bir gün kafirlər Şüeybin (ə) yanına gəlib dedilər:
-Biz tezliklə səni və sənə iman gətirənləri, sənə itaət edənləri şəhərdən qovacağıq.
Mö’minlərin biri dedi:
-Biz bir iş görməmişik ki, ona görə bizi şəhərdən çıxarasınız.
Kafirlər dedilər:
-Tezliklə biz sizi öz dininizə qayıtmağa məcbur edəcəyik.
Allahın peyğəmbəri onları məzəmmət edərək buyurdu:
-Hətta əgər biz bu əqidəni sevməsək də heç vaxt mö’min insan Allah onun qəlbini iman nuru ilə işıqlandırdıqdan sonra bütpərəstliyə qayıtmaz.
Şüeyb (ə) əllərini göyə qaldırdı və təvazökarlıqla dedi:
-İlahi, bizimlə qəbiləmiz arasında haqq olaraq mühakimə et! Sən ən gözəl hakimsən.

İŞİN SONU

Şüeyb (ə) qəbiləsindən kənara çəkildi və bütpərəstlər peyğəmbərdən