köçmüşlər.
Üzeyir buyurdu:
-Nəvələrim necə? Məni onların evinə aparın.
Ömründən yetmiş il keçmiş bir kişi dedi:
-Üzeyirin nəvələrindən biri qalır. Onun səksən yaşı vardır.
Üzeyir buyurdu:
-Məni onun yanına aparın.
Baba ilə nəvə bir-birlərini gördükdə hər ikisinin üzündə heyrət və təəccüb cizgiləri göründü.
Nəvəsi dedi:
-Siz necə mənim babamsınız ki, məndən çox kiçiksiniz.
Üzeyir buyurdu:
-Bu, Allahın bir möcüzəsidir. Allah bizə anlatmaq istəyir ki, insanı yaratmış Allah, dünyadan köçdükdən və sümüyə çevrildikdən sonra yenidən onu dirildə bilər.
Üzeyir nəvəsinin evində qaldı. O, öz həyəcanlı sərgüzəştini onlara danışdı.
Özünün şəhərin çölündə olan bağ və bostanına getməsindən, üzümlə doldurduğu iki səbətdən, şəhərin qədim xarabalıqlarından keçməsindən, necə üzümün suyunu çıxarmasından, necə yatmasından, yuxunun yüz ilə qədər uzanmasından, o və ulağı öldükdən sonra Allah-təalanın onları diriltməsindən və onları bütün insanlar üçün möcüzə və nişanə etməsindən söhbət