açdı.
Həmin zaman yüz iyirmi yaşlı qoca bir qarı gəldi. O, Üzeyiri tanıyan yeganə insan idi. Üzeyirin itdiyi gün o iyirmi yaşında idi. O, əsanın köməyilə gəldi və dedi:
-Üzeyirdən dəm vuran bu şəxs kimdir? Halbuki, camaat onu unudublar.
Qoca qarı Üzeyirin sözlərini eşitdikdə onun səsini yadına saldı. Amma, uzun illər nəticəsində kor olduğundan üzünü görmürdü. Ona görə də dedi:
-Əgər gözlərim görsəydi bu kişini tanıyardım.
Üzeyir Allah yanında əziz idi. Ona görə də ağlayaraq, Allah dərgahından istədi ki, onun sözlərinin haqq olmasına şahid durması üçün həmin qadına göz versin.
Allah-təala o qadının gözlərini açdı. Gördü ki, Üzeyirin qarşısında durmuşdur.
-Qəribədir. Üzeyirin özüdür. Yüz il bundan öncə itən Üzeyir.
Üzeyirin nəvəsi dedi:
-Atam mənə deyib ki, Üzeyir Tövratın yerini bilir. O, Tövratı heç kəsin bilmədiyi bir yerdə gizlədib. Biz onu çox axtardıq. Amma, heç bir faydası olmadı. Tövratın digər nüsxələri döyüşdə tələf olduğu üçün biz onu çox axtardıq.
Üzeyir