Gördüyüm andan xoşlanmışdım səndən , gülən üzündən, sanki mənim üçün yaradılmışdı, bu yanlızlığımdan məni çəkib çıxarmaq üçün, sanki məni gözləyirdin səndə, özümü inandırmışdım buna ... Eyni yerlərdə rastlaşırdıq zaman-zaman, seyr edirdim səni uzaqdan uzağa, tanımırdım amma xoşlanmışdım bir dəfə, ağılımdan çıxmırdın , mən isə bəlli etmirdim bunu, sanki vecimə deyildin sən, sanki səni görmürdüm mən amma ürəyim istəyirdi səni ...

Nə vaxt yanımdan keçsən başqa yerlərə baxırdım, əhəmiyyət vermirmişəm kimi görünürdüm ağlımca, görməməzlikdən gəlirdim səni, amma ürəyim səninlə göz-gözə gəlsək yerindən çıxarcasına döyünən ürəyim görməməzlikdən gələ bilmirdi səni, bir səni düşünürdüm.Sanki məni gözləyirdin səndə.

Amma ətrafın, o ətrafındakı insanlar başqa birinin yanında görməyə dayana bilmirdim səni dostun olduğunu bilsəm belə, içim içimi yeyirdi.Sənə açılmaq içim tökmək istəyirdim amma necə? Mümkün deyil hələ səni tanımırdım, danışmamışdıq bir dəfədə olsun.Sanki mənə baxırdın, sanki