Qədim zamanlarda bütün duygularin yaşadigi bir ada varimiş: Xoşbəxtlik, Kədər, Zənginlik, və Məhəbbət də daxil olmagla butun hamisi:
Bir gün Adanin batmaqda oldugunu duygulara xeber verminşlər və duygularda adadan koçmek ucun gəmilərini hazirlamişlar. Deyilənlərə görə Məhəbbət, adada ən axirinci qalan duygu olub. Çünki mümkün olan ən axirinci ana qədər gozlemek isteyib. Adanin batmagina az bir zaman qaldigi vaxt Məhəbbət kömək istemeyi qərara alir.
Onlarin içerisində ən böyük gəmidə Zenginlik olub!
Məhəbbət: zənginlik, məni də yaninda apara bilərsen?
Zənginlik, Yox səni yanimda apara bilmərəm. Çünkü gəmimdə coxlu qizil, gümuş var! Sənə yer yoxdu.
Həmin vaxt Ümidin cox gozəl bir gəmisi varimiş.
Məhəbbət: Umid, Bəs sən necə? meni özünle apara bilərsən?
Ümid: Mən sənə hec cür kömek edə bilmərəm çünku mən getmirem! Mən axirda ölmek isteyirəm və bu adada qaliram!
Kədər: o an məhəbbətə ən yaxin olan duygu olmuş.
Məhəbbət: Kədər səndə mənə komək etməyəcesən? Sən də məni öz yanina