Ölkənin birində iki həqiqi dost yaşayarmış. Birinin malı, o birinin malı kimi imiş. Göründüyü kimi o ölkədə dostluq tamam fərqli imiş. Günlərin bir günü, gecə hərkəs dərin yuxuya gedibmiş. Orda günəş batan kimi millət yatarm imiş. Gecə bir vaxtı dostlardan biri səksənib, oyanıb yuxudan. Düz dostunun evinə kimi qaçmış. Oyadıbmış xidmətçiləri dərin yuxularından. Dosdu, yuxarıdan eşidib səsini. Qılıncını və kəsəsini qapdığı kimi özünü aşağıya çatdırmış. “Xeyir ola!”, demiş maraq içində, təngi nəfəs. “Sən, asanlıqlaoyandırmazsan heç kimi, yatmaqıda sevirsən. Qumarda pul itirmisənsə - al bu kəsəni. Evini oğurlayıblarsa – qılıncım yanımdadlr, gedək haqlarından gələk. Yoxsa tək yata bilmirsənmi? Mənim gözəl kənizimi al apar özünlə.” “Yox ay dosdum.” demiş dosdu. “ Nə o nədə ki, bu.. Yuxumda səni biraz fikirli gördüm. Aman bir dərdin olmasın deyib, yanına gəldim. İncimə dosdum! “

Həqiqi bir dost olmaq necədə gözəldir. Dərdini açmanı gözləməz belə. Özü tapıb, demək istər, bəlkə sən