Ele qeribe oldu ki içim seni görmemezlikden gelerken. ..Bir günahkar kimi başmı önüme eyib yanından keçdim. ..Seni görmemezlikden gelmek istedim. ..Saymamazlığını bir defe daha yaşamamaq üçün...
Yalnız 5 deqiqe qeder çölde qalıb temiz havanı içime çekdikden sonra tekrar seninle qarşılaşmaq tesadüfmüydü bilmirem...
Severek ayrılan iki sevgili kimi...
Yanından keçerken sanki etrafda kimse yox yalnız senin sesin vardı. ..Meni görmemezlikden gelen ruhun başqalarıyla söhbet ederken men o darıxdığım sesini dinleyerek ağır addımlarla keçdim yanından. ..Heç keçmek istemeyerek...
Ahh bu inad ahh...
Ne qeder sevgileri mehv eden bu qürur...
Yerli yersiz çıxıb gelen...
Heç olmaz dediyin anda ayrılıq zenglerini çalan bir anlıq ehemiyyetli hesab etmemezlik
illerin sevgisini,güvenini necede yox edir...
Ve biz insanlar nece de döze bilirik buna...
Severek ayrılmaq !
Yaşanması ne çetin veziyyetdir...

Ahh insanoğlu...
Bir anlıq qarışıqlıqda silib ata bilir her şeyi...
Arxasına dönüb