Bir körpənin yarım qalmış gündəliyi....
5 oktyabr: Bu gün var oldum, artıq burdayam, varam. Hələlik anamın məndən xəbəri yoxdur. Bir alma nüvəsindən belə kiçiyəm. Ancaq necə olsa mən mənəm, qız olacam, baharda gülləri sevəcəyəm.
19 oktyabr: Bir az böyüdüm. Tətpənməm mümkün deyil. Anam hele xəbərsizdi, ama onun qanıyla bəslənirəm. Ürəyini gəzib gələn isti qan mənə gəlir. Məni sevəcək bir ürəyin tərpənmələrini indidən hiss edirəm.
23 oktyabr: Artıq ağzım və dodaqlarım var. Təsəvvür edirsinizmi, bir il sonra bu dodaqlardan təbəssümlər töküləcək, güləcəyəm, sonra da bu dodaqlarla Ana deyəcəyəm. Ana eşidirsənmi məni? Səninlə danışacağam, sənə güləcəyəm. Kimlərə görəsə mən hələ yoxam, axı necə ola bilər mən varam, burdayam. Çörək qırıntısı nə qədər kiçik olsada yenədə çörəkdir, elə deyilmi Ana!
27 oktyabr: Bu gün çox xoşbəxtəm.Artıq ürəyim var, döyünməyə başladı. Ömrüm boyu belə döyünəcək. Sevgilərlə dolduracağam ürəyimi, eyniylə seninki kimi. Anam bədənində iki ürəyin döyündüyünü