tezLikLe her sheyin yaxshi oLacagi ve meni hemisheLik aparacagina inandirdin ve getdin.

Ushaq evinde tamam bashqa bir aLem movcud idi. Orada da nagiLLar eshidirdik. Amma, oz nagiLLarimizi. Bir-birimize “meni tezLikLe geLib aparacaqLar, ozu de hemisheLik!” deye danishdigimiz qisa, sade, amma, butun nagiLLardan shirin oLan nagiLLari! Savashdigimiz anLarda, bir-birimize beLe nagiLLarLa aciq verirdik.

UshaqLarin ichinde en chox daLashqani men idim. En chox nagiL danishani da. Senin tezLikLe geLib meni aparacagini danishdiqca, digerLerinin ani paxiLLiq ve uzuntu kechirmesi mene Lezzet edirdi nece! Ushaq idim, ozum uydurdugum nagiLLarLa ozumu de aLdadirdim… Nece!?

EvveL, tez-tez geLirdin yanima. Getirdiyin shirniyyat ve oyuncaqLarLa meni sevindirir, bir neche deqiqe shirin-shirin sohbetLeshir… Ve “teLesirem” deyerek, yene de sensizLiyin qucaginda buraxirdin meni. Tedricen, daha gec-gec geLmeye bashLadin. Ere getdikden sonra ise… Axirinci defe seni gorduyum zaman hamiLe idin.