Layiq oLmaq uchun ise, puL qazanmaq! Ne dovLetden, ne de ushaq evinin rehberLiyinden hech ne ummamaLiydiq. Her haLda, mudiremiz beLe deyirdi. Bezi ushaqLari sheherin muxteLif yerLerine diLenchi “vezife”sine teyin etdi. OnLara mane oLmasinLar deye, poLisLerLe de sovdeLeshdi.

Meni ise, bir dispetcher tanishina tapshirib, marshrut avtobusLarunda konduktorLuq etmeye yoLLadi. Seherden axshama qeder, muxteLif xasiyyetLi surucu ve sernishinLerin tene ve danLaqLarini udaraq, qazandigim cuzi mebLegde puLu ushaq evine getirir, pLan uzre mudireye tehviL verir… Ve bununLa da, ushaq evinde yashamaga Layiq oLdugumu subut edirdim. Ancaq yemeye ishLeyirdim. Teze geyim oLmurdu. YaLniz, vaxtashiri kiminse ushaq evine getirdiyi ve ya surucuLerin shexsen ozume bagishLadigi kohne paL-paLtarLa teseLLi tapirdim.

On yashima qeder, bu cur ezab-eziyyetLe kechdi ushaqLigim. Yorgun-argin ushaq evine qayidar, qazancimi “sahib”ine tehviL verib yataq otagina kecher, charpayimda buzusher, yastigimin aLtinda