oLdu bu. AiLeLikLe, bashqa oLkeye kochduk.

Xarici oLkede tehsiL aLib, savadLi bir iqtisadchi kimi Vetene qayitdim. ELbette ki, xaricde de qaLib, karyera qura biLerdim. Amma, dogma yurdum yaman chekirdi meni! İLk vaxtLar ish tapmaq chetin oLsa da, xarici shirketLerden birinde ishe duzeLe biLdim. Bir gun, qaLdigim ushaq evine getdim. Tanidigim hech kim qaLmayib orda. Hetta, o vicdansiz mudire beLe. Nehayet ki, onu ishden qovan tapiLdi! Bu xebere sevindim. Amma, ushaqLiq dostLarim ve iLk sevgiLimden bir xeber biLmemeyim chox uzdu meni.

Lakin, onu da gordum. İLk sevgiLimi. Bir neche ay bundan evveL. Kash ki, gormeyeydim! Kash ki, hech rastima chixmayaydi o! CHunki, onun pritondan mushterisi iLe birLikde chixib taksiye eyLeshdiyini seyr etmek ve bu seyrin qarshisinda hech neyi deyishe biLmemek chox aci bir duygudur! Teessuf! Bir neche gun sonra, tekLikde gorushdumse de, teessuf duyguLarim bire-min artdi.

Sen deme, “QİCHS”e yoLuxubmush! Daha hech neye umid etmir ve ne menden, ne