de bashqaLarindan hech ne gozLemir. Men xiLas oLdumsa da, o zavaLLi daha da derine gedir bu taLe bataqLiginda. Cemiyyet beLeLerine “fahishe” deyir. SahibLik mesuLiyyetinden mehrum cemiyyet… Menim heLe de unutmadigim iLk sevgiLim ise, teLesik sagoLLashib ayriLdi. Menim ondan ayriLdigim kimi…

…İndi, iyirmi dord yashim var. NishanLiyam. Sevdiyim ve seviLdiyim bir xanimLa aiLe quracam yaxinda. Sevinirem, ferehLenirem, umidLenirem… Lakin, qeLbimde bir narahatLiq da var. Kash ki, menim aiLem, menim geLecek ovLadLarim menim ve ushaqLiq dostLarimin yashadigi taLe iLe uz-uze geLmeyeydi! Kash ki, omur vefa edeydi mene – chevremdeki insanLara oz insanLiq hesabatimi vere biLmek namine!

Bax, beLe! Seninchun de darixiram, rehmetLik atam uchun de. Hetta, ushaq evinde yanimda oLan, sevdiyim-seviLdiyim her bir kes uchun! Ancaq, ne etmek oLar!? Barishdim taLeyimLe! GeLeceye baxiram. MesheqqetLi kechmishimden dersLer aLmaq sherti iLe! Sen ise, yeni aiLenin, yeni ovLadLarinin qedrini biL, Lutfen!