Heyat cox qeribedir,bezen o insanlari cox agir sinaqlardan kecirir.Her kes bu heyata yasamaqcun,sevib sevilmek ucun gelir,amma heyatin acimasizligi insanlari realliqdan kenarlasdirir.Insanlar ozleri dusduyu cetinliklerin gunahini basqasinda axtarir,herseyda basqasini gunahlandirir ve belelikle bir birlerine dusmen olurlar.Amma her kes heyatda oz yolunu ozu secmelidir,cunki dara dusende gunahi digerinde aramasin.Amma bezen bunada yol verilmir,cox ezab ceken insanlar var bes goresen butun bu ezablar heyatin sinagidirmi?Belkede yox,cunki insan bezen oz sehvi uzunden ezab cekir,bezende olurki basqalarini dusunerek oz heyatini mehv edir.Bes goresen basqasini dusunub etdiyi hereketin cezasini tek basina cekende ona kimse komek edirmi?onun yaninda olurmu?Elbette yox,cunki her kes oz heyatini yasayir,onun ucunde basqasini dusunub omrunnun sonuna qeder ezab cekmekdense,dusunmemek daha yaxsidir.Cunki sonra onun ezabini tek cekirsen,yaninda kimse olmur ehtiyacin olsada bele...Heyatda yasamagi bu