“Düzlüyü, sərrastlığı, aydınlığı, emosionallığı və bədii təsir gücü ilə atalar sözünə bərabər tutulası söz hanı?! Min illik zülmətin söndürə bilmədiyi bu idrak qığılcımları hər kəsin yaddaşında həmişə günəş qədər hərarətli, su kimi həyatidir... ”

Bu cümlələri təsadüfən evimizdə tapdığım “Atalar sözü” kitabından oxudum və mala ilə divara palçıq vurulan kimi bu atalar sözünə vurulan təriflərin nə dərəcədə doğru olduğunu yoxlamaq istədim... Yəqin ki, ata olmağa hazırlaşan şəxslər kimi həyəcanla cavabı gözləyirsiniz... Nəticələr çooox pisdir... Sizin əkiz qızınız oldu... Hey, heyy, zarafat edirəm, sizin qızınız olmayıb, söhbət atalar sözlərindən gedir və sadəcə demək istəyirəm ki, nəticələr heç də ürəkaçan deyil. Həmin kitabdan bir iki cümləni nəzərinizə çatdırım: “Folklorşünaslığın bir sıra problemlərinin öyrənilməsi baxımından son dərəcə münasib olan atalar sözləri elmi ədəbiyyatda ayrıca sahə kimi formalaşıb...” Mən bu fikirlə razı deyiləm. Çünki atalar sözlərində biri digərin inkar