Hayat böyle bir şey işte...vefasiz olursun bazan...bazansa yüreyin aşkin kapilarina sarilir...şu an seni düşünüyorum,belki göremedim güzel gözlerini ama biz mutluyduq ya...sevindik...bazan kizdin bana!bazan güldürdüm seni!ama sen beni hiç üzmedin.nasil üze bilirsinki?benim hayatim oldun sen!bazan kiskandim seni,ama inkar etdim,bazan özledim,yüreyim çarpdi seni düşünürken!bazan agladim sensizlikden!!!yoook bana aciyasin,bana dönesin diye anlatmiyorum bunlari...seni o kadar iyi taniyorumki,şimdi bu yazini okurkan yüzündeki ifadeni biliyorum,biraz gülümseyerek,biraz bana kizgin....belki bana nefretin var,belki kizginligin,belki yalançi diyosundur şimdi!biliyomusun,dün neyi hatirladim?senle konuşdugumuz o ilk ani,sanki sesin duydugum ilk ses,en iyi şarkiydi benim için!çox isterdim,seni kapali saklayib kimseye göstermemek!Manyakmiyim?hayir ben sadece sana ASİGİM!