Bir perişan bir pişman,iki hali bozgun üzgün.
Yüzleri yere düşmüş herkese dargın.
İlaçsızlık hastalığına yakalanmış iki naçar.
Bir anahtar var elimde,her kapıyı açar.
İşte kapılar ve işte dışta kalan bizler.
Bir tarafta ahenkle dans eden saçlar bir tarafta başı kesikler.
Bana tek taraflı adaletinizden sakın bahsetmeyin.
Adalet kirli atlet!.
Siz onları üzdünüz,siz onları kapının dışına sürdünüz.
Onları ağlattınız,saçlarını dağıttınız,rüzgarlara bıraktınız.
Siz bıçaklar sapladınız,sessiz olun deyip ağızlarımızı kapadınız.
O yaşlı başlarınızı kaldırın!…
Ve hem yaşınızdan hem de başlarınızdan utanın!…
Sesim sonuna kadar açıldı haydi gelip kısın!…
Ben dostlarımın zırhıyımdır,istediğiniz kılıcı batırın dayanırım.
Kimsecikte çıt yok.
Gören dilsizler ve duyan lisansızlar.Olacak iş değil!…
Dolacak olan benim gözüm değil de nedir?
Akıllarınızda ne Uhud kaldı ne Hendek ne de Bedir…


Bir gün elbet senin de canın çıkacak.
Ne sandın ya ihtimal mi var?
Günü gelecek,tadı