Ovt):
“Eshitdiyime gore, siz oluye
ağlamaği qadağan etmisiniz? –
deye etiraz etdikde ise
Peyğember(s):
“Men oluye ağlamaği qadağan
etmemisem. Eksine etiraz dolu
ağlamaği(uz cirib, yaxa
yirtmaği), vay–shiveni
qadağan etmisem. Bu rehmet
dolu goz yasidir. Gozum
ağlayir, qelbim qemle doludur,
lakin Allahin narazi olduğu hec
bir sozu dilime getirmirem.
(Ona etiraz etmirem)”.
Hemchinin Hz. Zeynul – Abidin
(e) (Imam Huseynin(e) oğlu)
daim Kerbala musibetini yada
salaraq ağlayar, yas
saxlayardi. Bir nefer ona etiraz
ederken, Imam(e) buyurdu:
“Vay olsun sene! Yequb
Peyğemberin (e) 12 ovladi var
idi. Allah – taala onlarin birini
(Yusifi (e)) ondan ayri saldi.
Ağlamaqdan Yequb
peyğemberin (e) gozleri kor
oldu. Amma menim 70
Yusifimi (ata – qardasimi,
dostlarimi) gozumun onunde
qetle yetirdiler ve baslarini
bedenlerinden ayirdilar. Bes
bu musibete nece
ağlamayim?!” (Menaqebe –
sehre – asub, c.4, seh.179)
Butun bunlardan elave,
Peyğemberin(s) vefatindan
sonra