Umutsuzca yasiyorum kaderim.kirqinim herkese,kizqinim kendime,aileme,dostlarima.istemediyim bi hayatin icindeyim.hayal kurmaktan umutlanmakdan o kadar korkuyorumki artik kimseye inanamam.niye bizi baskalari yönetiyo?niye hayalim olmuyo?bi oyuncak gibi birinden asili olmak gucume gidiyo.ailem anlamiyo beni.onlarin istediyi hayati yasamaliyim.onlarin kurallarini kabul etmeliyim.isyan ederim ama cikis yolum yok.muhtacim cunki.gucsuzum cunki.beynim suclu,yureyim suclu.heves bile kalmadi geleceye,hayallere.param parca kalbim.umut diye bisey yok benimcin.COOK KIRQINIM COOK.OYSA KUCUCUK UMUT BILE OLSA YUZUMU GULDURMEYE YETER.TUTSAGIM BU HAYATA,BU ODAYA,BU KADERE...