Bir ağır daş imiş bu həyat belə,
Bu daş mənə aid ,daşımalıyam.
Bir nəfəs almğı qoymadı mənə ,
Heç yerə qoymadan daşımalıyam.
Nə tez yorğun saldı məni bu həyat,
Elə bil kədərə çevrildi büsat,
Köçə-köç başladı yığışıb elat,
Neynəyim onlarla daşınmalıyam.
Nə qoyub nə adla getsəmdə belə,
Yaxşımda ,pisimdə düşsədə dilə,
Əlvida söylədim gor neçə ilə,
Neynəyim bunlarla barişmalıyam.
Insan bir güzgüdür ,şəffafdır, aydın,
Mən nəyə baxdımsa bil gördüm aydın.
Eh ,ömür uzunu günləri saydım,
Neynəyim bunlarla barışmalıyam.
Ömürdür verilib budur qismətim,
Yalana, pisliyə olub nifrətim ,
Hər şeyə doğruyam budur xislətim,
Nə qədər ömrüm var yasamalıyam.
Mən buyam ,ha desəm başqa olacam,
Olmadım, beləcə yaşamalıyam.
Çalışıb yaxsı bir izdə qoyacam ,
Sonraki həyatı yaşamalıyam.



Nə bilim o həyat bundan da betər ,
Bəlkədə bunundək yaşamalıyam.
O həyat görünməz,bilinməz, yetər .
Ikili həyatı yaşamalıyam.
07 .XI.2011