yalnız dünyəvi məsələlərdən bəzi şeyləri onlara başa salacaqlar. Mən belə adamlardan bizaram (narazıyam), onlar da məndən bizardırlar (uzaqdırlar)».

Əlbəttə, yuxarıda deyilənlər heç də övladlara valideynlərlə kobud rəftar etmək hüququnu vermir. Unutmayaq ki, valideyn səhv etdiyi halda belə, öz valideynlik hüququnu itirmir. Ona hörmət göstərmək, qulluğunda durmaq, maddi və mənəvi ehtiyaclarını ödəmək, qəlbini qıracaq ən xırda hərəkətdən çəkinmək bizim müsəlmanlıq borcumuzdur. Əgər valideyn bəzi məsələlərdə yanlış mövqe tutsa belə, ən azı zahirdə özümüzü onunla razılaşırmış kimi göstərməliyik. Hətta valideyn öz övladını günah əməllərə məcbur edəndə də övlad onlara kobudluqla deyil, ən mümkün mülayim üsulla etiraz etməlidir. Övlad valideynə yumşaq bir şəkildə nəsihət verərsə (könlünü qarmamaq, «ağıl öyrətməmək» şərti ilə; məsələn, oxuması üçün bəzi kitablar vermək yaxud nüfuzlu və təcrübəli şəxslərlə görüşdürmək yolu ilə), onu düzgün yola çəkərsə, yanlış mövqeyindən dönməsi üçün ona