Bir yaxın dostumuzun ad günündəydik...Bir anda gözündən yaşlar axmağa başladı... Qulaqları kar edə biləcək qədər mahnı içindəydik... Səslənən mahnıya duyğulandı deyə düşündüm... Amma bir baxdım ki, səslənən mahnı ritmik bir mahnıdır... Burda duyğulanıb ağlamalı nə var ki?”Nə oldu?” deyə çağırdım... Eşitmədi... Mahnı səsi imkan vermirdi səsimi eşitsin.. Yanında oturan qıza işarə edib onu çağırmasın...ı istədim... İşarəylə “nə oldu?” deyə soruşdum... Əliylə “boş ver” işarəsi verdi...Yaxşı, boş vermə asandır, amma sən niyə ağlayırsan? Bəlkə görməmişəm kiminləsə mübahisə edibsən..Bəlkə evdən zəng ediblər artıq gecdir hələ evə gəlmədiyinə görə danlayırlar... Ayyy öldürmə insanı, niyə ağlayırsan? Bütün bu cümlələri işarəylə ondan soruşmaq istədim, amma bacarmayacağımı hiss edib durdum. Onsuz da mənə baxmırdı. Mobil telefonuna kilidlənmiş barmaqları sürətlə hərəkət edirdi.. Mesaj yazma mövzusunda yarış keçirilsəydi inanıram ki birinci yeri o qazanardı... Nə qədər uzun mesaj olur olsun cəmi