danışmaq arzusu ilə alışıb-yanırdım.
Hər dəfə ona görüşmək təklif etsəmdə o razı olmurdu, çəkinirdi sanki onu əngəlləyyən bir şey vardı.Sanki o buna hazır deyildi.Şəklini belə mənə göndərmirdi.Bu hallar ümidlərimi qırırdı amma bütün bunlara baxmayaq sevirdim onu dəli kimi.
4 ay keçırdı tanışlığımızdan, amma biz sanki 40 ildir tanıyırıq bir-birimizi.Onu 1 anlıq görmək, üzündəki təbəssümü, gözlərindəki sevgini görmək üçün alışıb yanırdım.Hərgün onu necə sevdiyimi artıq görüşməyimizin vaxtı gəldiyini ona dəfələrlə deyirdim.Hər dəfəsində bir bəhanə edən o, artıq özüdə başa düşürdü ki, biz görüşməliyik.
Bir vaxt müəyyən etdik və görüşdük.Onu ilk gördüyümdə inanmamışdım bu qızın o olacağına.Çox gözəl qız idi.Sarışın, mavi gözləri və uzun düz saçları var idi.Bİlmirəm bəlkədə sevgidən idi amma o indiyə qədər gördüyüm ən gözəl qız idi.Ağlımada gəlmirdi ki, internetdə belə gözəl qızlar oturur.
Bir kafedə oturduq uzun-uzun söhbət elədik.O, çox utanırdı, sanki ilk dəfədir məni tanıyır,