ocağının qoruyucusudur. Ərim, uşaqlarım hardadırsa, mən də ordayam”. Yerevanda Canananın ailəsinə təzyiqlər hələ 1988-ci ildən başlayıb. Qonşular və bəzi qohumlar əri azərbaycanlı olduğundan, ona nifrət edirdilər: “Buna baxmayaraq, bu cür qarışıq nikahlar az deyildi. Münaqişəyədək ermənilərlə azərbaycanlılar arasında nikahlar adi hadisə idi. Və sanki, birdən insanları zombiləşdirdilər, onların dünya görüşləri və azərbaycanlılara münasibəti dəyişdi. Nə qədər qarışıq ailə dağıldı!

Məni incidirdilər. Hamıya izahat vermək, dalaşmaq, öz ərimi sevdiyimi və ailəmi dağıtmaq istəmədiyimi sübut etmək lazım gəlirdi. Hər gün mənim üçün imtahan idi. İş o yerə çatdı ki, milis əməkdaşları bir gecə evimizə soxuldular və tələb etdilər ki, ərim təcili Ermənistanı tərk etsin. Mən uşaqları məktəbə qoymurdum. Biz təcili Ermınistanı tərk etməli idik. Bacardığımızı yığıb topladıq və evdən çıxdıq”.

Qüdrətin valideynləri və qohumları o andaca Azərbaycana köçdülər, Canana və ailəsi isə, bir müddət