Bu həyatda mənə rast gələn ən gözəl, ən şirin, ən mükəmməl biri idin sən. Sən mənim həvəsim idin, məni həyata, Allaha bağlayan kəs idin. Elə çətin anımda gəldin ki, yanıma mənə hər şeyi unutdurdun. Amma indi məni təkrar o hala salırsan. Kaş ki, açıq-açıq hər şeyi söyləsəydin mənə, sevmirsənsə sevmirəm desəydin, sevirdinsə belə sevdiyini tam mənasıyla göstərsəydin. .Gah Sevirəm gah Sevmirəm deyib mənə acı verməsəydin. .Son dəfə danışanda sənə hələ həyatım deyirdim, həyatım deme dedin yenə. Olsun,sen yene de menim heyatimsan,olmayan heyatim...Arxamdan üzülme ,onsuz da kədərlənməzsən amma nəysə. Bu həyatdaykən dəyərimi bilmədin bəlkə də. Bəlkə də məni mənim səni sevdiyim qədər ciddiyə almadın. Niyə? Səbəb? O qədər xəyalımız varkən, mən səni o qədər çox sevərkən sən sənin üçün hər şeyi gözə alan birinə heçmi dəyər vermədin? ? Niyə etdin bunu mənə?..
Amma əmin ol ki, o biri tərəfdə dualarım həmişə sənin bu həyatda xoşbəxt olmağın üçündür.. Mən xoşbəxt olmadım, heç olmasa sən xoşbəxt ol.