Yenə düşünür qəlbim məndən xəbərsiz.
Yənə ağlayır gözlər məndən xəbərsiz.İçimdə bir sızıltı var.
Ağlamaq keçir könlümdən ağlaya bilmirəm.
Çünki artıq utanıram.
Utanıram ağlamağa...

Gözlərimdən utanıram,aldatdığım özümdən utanıram.
Utanıram ağlamağa...

Daha yaş da küsüb gözümdən,daha hisslər də
küsüb qəlbimdən,qəlbim küsüb məndən.
Daha mən sükutdayam.Daha ölüyəm.
Utanıram...
Amma nədən utanıram daha onu da bilmirəm.

Xoşbəxtliyin ən gözəl anında bu günümü düşünmədiyim üçün utanıram.
Hisslərə qapılıb tək bu günümü yaşadığımçün utanıram.
Ağla qəlbim dedim, ağlatdım qəlbimi,günahı qəlbimdə gördüm...

Gül olmusan dedim tikana,Nakam dost məhəbbətindən söz etdim,
unut məni dedim, daha yoxam bu dünyada,
Həyatının məni sıxdığından qara daşlara,qardaşlara şikayət etdim...
Yenə də əsl səhvimi görmədim,bununçün utanıram.

Həyat sevgiylədir, aldanmayasan gərək,

Sevgini düz seçib, yaşayasan sevərək,

Elə yaşa, utanıb deməsin bu yazıq ürək,

Utanıram...daha utanıram