sevgisiz döyünməyə.

Hissini düz bil,qəlbinə olma düşmən,

Qəlb bilir əsl sevgini, bilməsən də sən,

Bağışlamaz bir gün, diz üstə ağlayıb desən,

Utanıram...daha utanıram sənsiz öyünməyə.

İndi yenə qaraldı dünyam yenə üstümə gəldi daş divarlar.
Kimə baxım ürəyim açılsın.Bir yanda sevgi tərəzidə satıldı,
bir tərəfdə qızlar hisslərlə oynadı.
Qayıtdım qəlbimə,onunla söhbətə.
Qəlbim də məni qəbul etmədi,məni utandırdı...

İndi utanıram səhvlərimdən.
Utanıram əyrilikdə düzlərimdən,sevgidə hisslərimdən,
hisslərdə sevgimdən.Ağlamağa belə utanıram.

Utanıram yalandan ağlayıb gözümü sildiyim dəsmalımdan,
utanıram yalandan ağlayarkən baxdığım güzgüdən.

Utanıram utanmayanların yerinə...
Utanıram ki,unutmalı olanları utandırmadığım üçün...