annemin yalnizca bir gozu vard.ondan nefret ederdim.cunki bu durum beni utandiriyordu.ailemizi gecindirmek icin okulda ascilik yapardi.ilkokulda iken bir gun annem bana merhaba deyeme gemisdi.yerin dibine girmisdim bunu bana nasil yapabilirdi?onu gormezden geldim.ona nefretle bakdim ve oradan kacdim.ertesi gun sinifta bir arkadasim dediki,eee senin annenin yalnizca bir gozu var!yerin dibine girmek istedim ve de annemin oradan kaybolmasini istedim.bu yuzden o gun onunla karsilasinca dedim ki,beni gulunc duruma dusureceyine olsen daha iyi?!!!annem karsilik vermedi.dediklerim hakkinda bir saniye bile durup dusunmedim cunki cok kizmisdim.onun duygulari beni ilgilendirmiyordu.onu evde istemiyordum.cok calistim ve sinqapura okumaya gittim.sonra evlendim kendi evimi aldim.cocuklarim oldu ve hayatimdan memnundum.bir gun annem beni ziyarete gelmisdi.kac yildir beni gormemis ve torunlarini tanimamisdi.kapiya gelince cocuklarim ona gulduler.oona evime gelib nasil cocuklarimi