möhkem sarıldım
sene…ve sonra tutmamaq qerarına alıb
seni buraxdım elimden… sen elimden
çıxarken çox sakit şekilde düşdüyünü seyr etdim… Senin verdiyin acıların intiqamı
idi.... bunu da yalanlarının arasında
yüklemişdin belke de… ve men senden
başqa heç bir şeyi görmeyen gözlerimle
hiss etmişdim… Böyüdüm senden sonra…
addımlarım sertleşdi…ağlım qelbime söz keçirtmeyi öyrendi… Bedenim ruhuma
daha da möhkem sarılmağa başladı…
gözlerim cüzi bir xırdalıqlarıda görürdü
artıq… çetin oldu,amma sesin
qulaqlarımdan tamam silindi,başqa sesleri
eşide bilirem artıq… bir tek ellerim öyreşmedi sensizliye…boşluğa bele
toxunmadım senden sonra… bir tek onlara
söz keçire bilmedim…Hansı heyatda var
olursan ol… amma artıq heç kime ezab
verme sevgilim…ilk önce özüne
bağlayıb,sonra nağıllara qarışma… unutma!!..dünya sene aid deyil…
buraxdığın acıların qarşılıqlı cavabını
veren mütleq tapılacaqdır..!!