ki, bu gülü sevdiyinə hədiyyə
edəcek... Ona görə bu gülü sevib, bəsləyirdi...
Bir gün səhər, qapıları döyüldü, qızın. Qız açdı
qapını, amma heç kim yox idi... Birdən gözü yerdəki ağ məktub zərfinə sataşdı. Yavaşca əyilib, zərfi yerdən götürdü. Bu an qəlbi
həyəcanla döyünməyə başladı. Nə olduğunu başa düşmürdü qız... Zərfin üzərində ad nə də ünvan yox idi. Qız zərfi açdı. Içindən ağ
bir kağıza yazılmış məktub çıxdı. Qəlbi daha güclü döyünməyə başladı, qızın... Çünki sevdiyi oğlanın qoxusu vardı, bu məktubda... Başı gicəllənməyə başladı, qızın... Keçib divanda oturdu...Titrək əlləri ilə, ehmalca kağızı açdı və oxumağa başladı... Sevdiyi oğlan, məktubunda yazırdı... <<Sevgilim, səndən ayrıldıqdan sonra qəlbimə iki sevginin sığmayacagını başa düşdüm... Səndən sonra nə birini sevdim, nə də birinə baxdım... Sadəcə, tək səni sevdim... Sənsiz günlərimin
hər biri, o birindən daha çətin keçirdi... Hər gün daha çox darıxırdım... Sənə bir kitab şer yazdım... Hər gün yazdım, hər gün oxudum,