Orxan Kamalın başyapıtı '72. Koğuş "insan şərəfinin düşə biləcəyi ən dibsiz quyunun hekayəsidir ...

1940-cı illər, II. Dünya Döyüşünün təsirindəki Türkiyənin qıtlıq illəri. Həbsxananın 72 nömrəli kamerasında müxtəlif cinayətlərdən yatan Adembabalar ...

İnsan insanın kurdurtur dərcəsinə, ağrıları, insanlığa həsrəti, həyata dair xəyalları, qüruru, eşqləri və döyüşləri içərisində dibsiz bir çuxurun içini görürük.

Ən yaxınını üç qəpiyə sata biləcək qədər alçalmışların və üç qəpiyini sonuna qədər paylaşabilenlerin dünyasıdır bu çuxur.

72. Koğuş bir insanlıq hekayəsidir və itirdiyimiz dəyərləri bir yumruq kimi üzümüzə xatırladır