müellime tapşırarlar. Bu onu gösterir ki, insan övladları eyri yolu qoyub, haqq yolu ile irelileye bilerler.

Belelikle, şekk, tenqid, peşmançılıq, terbiye - insan azadlığının delilleridir. Azadlıq bütün insanların arzusudur. Bunu heyvanlar da arzulayır. Bele ki, pişiyi qefese salsaq, ona her növ qida versek de, o, yene narahat olacaqdır. O, daha çox küçelerde sade yemek yemeye üstünlük verer.

Behiştde de eger azadlıq olmasa, mömin eziyyet çeker. Bele ki, müselman behişte daxil olanda, Allaha behiştde azadlığa çıxdığı üçün şükür eder. Ve deyer: “Hemd, tamamile bize verdiyi vedeni doğruldan ve bizi bu yere varis eden Allaha mexsusdur ki, cennetin harasında istesek sakin olarıq”. (“Zumer” suresi, 74).

Bütün bunlara baxmayaraq, insan - Allah bendesidir. Ve gerek Onun gösterişlerine emel etsin. Eger azadlığın serhedi olmasaydı, insan öz azadlığını nefsine ve meyllerine teslim eder ve dereye yuvarlanardı.

Azadlıq gerek İlahi qanunlar ve ağıl çerçivesinde olsun. Başqalarının