zənginsən.

Kədərlənmə!
Səni bir "Eşidən" var. Səni, sənin özünü belə sevməyindən əvvəl O sevdi. Sənin özünü belə bilmədiyin unudulmuş quyularından çəkib çıxardı səni. Ürəyinin hər yanğınına O yetişir. Ayrılıqlarına və çətinliklərinə metal soyuqluğundakı plazalar kimi əhəmiyyətli hesab etməz deyil O. İtirdiklərinin hamısını sənə qaytaracağına söz verir.

Kədərlənmə!
Varlığının bədəninə cızıqdır hər hüzn. Varlığından xəbər verər kədərin. Xatırlayarsanmı, bir zamanlar xatırlanmağa dəyər bir şey belə deyil idin. Heç əhəmiyyətli hesab olunmadan zibilə atıla biləcək çirkli bir su ikən sən, üzünə bir tək O baxdı. Kəslərin axtarıb soruşmadığı, əhəmiyyət verib adını bir kənara yazmadığı o günlərdə, Sənin adını ilk O andı. Səni yanına aldı. Həmişə yanında oldu. Sən səni unudub da başını yastığa qoyduğunda belə, səni hər dəfə səhərə çıxardı. Sən Onu dəfələrlə unutdun amma O səni əsla unutmadı.

Kədərlənmə!
ONun ən sevdiyi qulu da tək qaldı. Daşlandı. Sürtüldü. Yaralandı. Aç susuz