artiq... Chunki, onunla yashadib, onunla oldum men...
Her sabah mezarina bir qizilgul qoyaraq baqishlamaqini istiyirem meni...
Son gununde incitdiyimchun, onun fikirli olmasina sebeb olduqumchun...
Ama artiq yoxdu artiq, kusub gedib menden...
1 gun kusmeye dayana bilmeyen qelbim bir il Onsuzluqa dozur helede...
Yashayiram... Ama her gun sol terefinde bir aqri, bir sizilti hiss eliyirem nedense...
Zamaninda itirdiyim Ureyin qaliqlaridi belkede...
Bir sheyi anladim bu kechen zamanlarda...
Zamaninda Deyer Vere bilmediyim Deyerlimi... Zaman kechdikden Sonra Yoxluqunu Bele Deyerli bilirem artiq...