yəqin...
Yenə telefonda çox kədərli gəldi səsi...
Ən yaxşısı həftənin sonu onlara qonaq gedib, sürpriz etməkdi...
40 yaşında
Ata :
Qızım, mənim intellektual səviyyəmi bəyənmir...
Ona görə zamanın gerisində düşünürmüşəm...
Halbuki kiçikkən dərslərinə həmişə mən kömək edərdim...
Anlaya bilmədiyi bütün problemləri məndən soruşardı...
İndi məni bəyənmir...
Bir daha onunla əsla siyasi muzakirələrə girməyəcəm
Qızı :
Atam gedərək daha da uşaq kimi davranır...
Davamlı bir şeylərdən şikayətlənir...
Hərçənddə son zamanlarda sağlamlığı da yaxşı deyil amma...
Ya ona bir şey olarsa...?
Onsuzda heç bir zaman dilədiyi kimi bir övlad da ola bilmədim...
45 yaşında
Ata :
Qızımın xoşbəxt bir yuvası olması nə gözəldir...
Gözüm arxada getməyəcəyəm. Hər şeyi özü bacardı...
Onunla qürur duyuram...
Qızı :
Atam üçün çox narahat oluram. Onu itirməyə hazır deyiləm...
Dərmanlarına da həmişə laqeydlik edir.Allahım onu məndən alma.
50 yaşında
Ata :
Dünyada xoşbəxt qal qızım !...
Qızı