gecələrimdə gözümü bağlayarkən yuxumda da səni arzulayıram... Hər geçən günü məni sənə bağlamır, məni sənli anlara sürükləyir, sənsiz olan anlara bağlayır...Hər dəfə səndən deyilən sənin əllərinin incə toxunuşundan mənə göndərilən hər bir şirin və istiqanli söz , təmas menim qəlbimi sanki ovsunlayır. Aynaya baxanda belə özümü deyil səni görürəm. Mən özümü səndə tapmışam,sənsiz də var idim ,amma səninlə bütöv bir can olmuşam. Səni tapdım, bilmirəm bəlkə də sən məni. Yox... Mən sənsiz gönlərimi yaşayarkən,sənli olacaq sənsiz yaşanmayan bu demə boş olan illərimdəki boşluğu anladım və sonda ŞÜKÜR olsun ki,sənlə yaşanacaq gunlərime rast gəldim... Butun bunlar nədir de sən mənə, adı nədir bu hisslərin ?! Bunun izahını mənə açıqlamaqda kömək et! Bilirsən sən cavabında nə alacaqsan ?! Bax məncə yanlniz bu sözləri alcaqsan : "Bu sənə olan səmimi hisslərimdir. Susuz səhrada gücdən düşdüyüm an köməyimə çatan bir səhabəsən! Sən mənim günəşsiz dünyamda doğan qəfil və işıqlı günəşimsən!"...
Sənə