Həyat dedikdə mənim yadıma ilk gələn sual: həyat acımazsızdı, yoxsa insanlar? Məncə hər ikisi. Çünki, yaxşı insan da demək olar ki, çox azdı. Bəs görən niyə? İnsanlar dəyişir, yoxsa həyat? Qalmışam bu iki sualın əlində. Məncə həyatı da dəyişdirən elə biz insanlarıq. Bəlkə də səhvəm. Amma bu mənim fikrimdi. Elə bir həyata təsadüf etmişik ki, həyat insanın canını yandırır. İnsanlar isə yıxılan insan görəndə (bəzi insanlar) pulu varsa əlindən almağa, ya da bir sözlə desək yıxılana balta vurmağa çalışırlar. Bəziləri isə kömək etmək istədikləri insana elə kömək növü təqdim edirlər ki, baxa-baxa qalırsan. Fikirləşirsən. Və 3 -cü sual ortaya çıxır: Rəbbim belə insanlara məni niyə möhtac edir ki? Bir az keçir 4-cü sual ortaya çıxır: Yəqin Rəbbim məni, yaxud da ailəmi seçilmişlərin siyahısına salmayıb. Neyləyək, qismət -deyib keçməliyikmi? Bu bu qədər asanmı hadisədi? Başımıza gələn hər bir hadisəyə, fəlakətə görə yalnız özümüzü günahkar saymalıyıq. Üsyan kimi, başa düşməyinizi istəmirəm.