Çünki üsyanım bir tək özümədi. Niyə bu həyatdayam və niyə hər şeyi çəkmək məcburuyyətindəyəm?! Deyəcəksiz insan nədən ötrüdü bəs?....İnsan hər bir şeyi görür, duyur. Yaxşı hər şeyə sahib olduğu kimi də pis hadisələrə də sahib çıxmalıdı. Bunu da başa düşürəm. Hər bir şey insan üçündü. Onda mən deyərdim əyər əlimdə belə bir haqqım olsaydı: dursun dünya. Dönməsin. Səbrim də, dözümüm də yoxdu artıq. Amma heyif ki, sahib deyiləm. San ki, yorğunluq hissi bürüyüb məni. Bəlkə də özüm cavan görsənsəm də ürəyim qocalıb. Dünyada nələr var, nələr. Amma bunları çəkməyə ürək yoxdu. Dedim axı bəlkə də qocalıb. Belə bir xəyallarla yaşayırıq. O gün gələcək hər şey öz yolunu tapacaq. Sizləri bilmirəm, amma mən o günü də gözləməkdən yorulmuşam. Bəlkə də o günü bir gün mən də səbirsizliklə gözləyəcəm. Amma heç inanmıram. Hamımızın yorulduğunda hansısa fəlakətlə qarşılaşdığımızda yeganə qaçış qurtuluş yerimiz bizi yaradan ve bizləri bu sınaqlardan keçirən Rəbbimizə sığınırıq......

Həyat keçir