uzanaraq Yasəməni düşünürdü:"pah, "
qurbağanı seçərmiş xanım.. Yox gözəlim, elə deyil. Adamların yanında məni alçaldarkən yaman cəsur idin, amma kiçik bir öpüşümlə necə titrədiyini gördük. Elə qorxaq, aciz... saf, məsum və şirin idiki... Ey, Aydın özünə gəl! Sadəcə o qıza mənim kim olduğumu başa salan, bir daha təkrarlanmayacaq öpüş idi. Hmm...bəlkə də təkrarlana bilər...
Səhər Yasəmən adət etdiyi kimi həyətdə oxumaq üçün bir kitab götürüb evdən çıxdı. Liftin düyməsini basıb kitabı vərəqləməyə başladı. Açılan qapıların səsinə başını qaldırdıqda gülümsəyərək ona baxan Aydını gördü...
-Nə xoş təsadüf gözəlim.
-Hə, əlbətdə. Atamın mənim üçün düzəltdirdiyi və yalnız mənim istifadə etdiyim liftdə mənimlə rastlaşmağın böyük təsadüfdür.
-İnan mən də çox təəccübləndim.
-Bəsdi Aydın! Heç də gülməli
deyil.
-Ey, mən ciddi idim.
İkisidə bir-birlərinə baxaraq gülməyə başladılar.
-Nəysə, nə istəyirsən Aydın?
-Səncə?
-Məncə ALLAHdan ağıl istəməlisən amma bundan artıq verəcəyini zənn