nisyə dəftərimiz olsun. Burda yazılan dərmanları alın verin ağrısı azalacaq. Pulu ödəyən kimi də əməliyyat olunacaq.
— Qurban olum. Mən bu qədər pulu 2-3 günə necə tapım? Hardan tapım?
— Orası bizlik deyil. 2-3 gün olmasın bir həftə olsun. Sizin xəstəniz əziyyət çəkir.
Bütün bu söhbətləri xatırladıqca utanırdı. Alnından tər muncuq- muncuq axırdı. Hələ indiyə qədər belə vicdan əzabı çəkməmişdi.
— Hamı burdadır?
— Bəli. Xəstəni də gətiriblər. əməliyyat otağı da hazırdır.
— Lap yaxşı. Başlayaq.
Əməliyyat uğurlu keçmişdi. Xəstəyə dərman verildiyinə görə hələ ayılmamışdı. Səhətini yoxlamaq üçün otağa girdi. O gün söhbət elədyi xanımı gördü. Başını aşağı saldı. Bu yaşına qədər hələ heç kimdən üzr istəməmişdi. İstədi ki, söhbəti yayındırsın üzr istəməsin, amma yenə oğlunu sözləri yadına düşdü. «Mən də böyüyəndə sənin kimi olacam.»
— Xanım bağışlayın. O günkü söhbətə görə çox utanıram. Hər şey bir kənara öz insanlıq vəzifəmi unutmuşam. Bu hərəkətimdən dolayı üzr istəyirəm.
—