Sən yoxsan! Bu sözlərlə başlayir beyni zorlayan fikirlər..Gecənin qaranlığında zorlanmış tənhalığım və mən qalmışam..Tək başına səni gözləyirik...Sən getdikdən sonra,mən canli bedenimlə girdim qəbirə..Gülümsəyirəm..Artiq insanlar saxta gülüşlərimin ünvanını soruşurlar..
Bakirə olmayan həyatımın saglığına içirəm..Fikirlərim o qədər dərindi ki, bəzən nə düşündüyüm unutmaq istəyirəm..Sevgililərin ,ölümsüz olmaq istədiyi bir dövrdəyik..Əslində,sevgi yeniyetməlik dövründə qalıb..Biz isə böyümək istəməyən uşaqlarıq..Sevmirik bəlkədə sadəcə həyatda sag qalmaq ucun əl istəyirik...
Hər gecə ümidlərimi zorlayır,tənhalıq...Uşaqkən,səhəri gözləyərdim..Allah baba vardı.mənim üçün..Tənha deyildim..İndiysə oda yoxdu..
Namusu qalmayib,zorlanmış arzularımın...Arzularımı unutdun,birdə baxdım yox olmuşam..Bəlkədə heç var olmamışam..Nə fərqi var axı,mən olmasamda dünya fırlanacaq.Səhər olacaq,günəş çıxacaq.Səhər oyanacaq insanlar.Bəzilərinin evində yas,bezilərinin isə şadliq..Bəzilərinin