Salam gündəlik, bu palatadakı tək
dostumsan ,sənə həyatımdan bir hissə
danışmaq istəyirəm, birazdan tibb bacısı
hər gün etdiyi kimi iynə vurmaq üçün
gələcək, iynə sakitlədirici təsir göstərir
bəzən günlərlə yuxuda oluram, yaza bildiyim qədər yazacam ardını da
iynələrin təsiri keçdikdən sonra
yazaram... - Atam öləli 12 il olmuşdu və mən 20
yaşıma gəldiyimdə atasız olmanın
ağrısını artıq çox daha yaxşı
anlayırdım. Anamla birlikdə kiçik amma
xoşbəxt bir dünya qurmuşduq
özümüzə . Fəsillərdən bahardı , küçələrdə parklarda gəzirdim. Bu bahar
daha bir enerjili hiss edirdim özümü. Bir
çox yoldaş əldə etmişdim. Anar , Orxan
Anarın'ın əmisi oğlu Aytən və daha bir
çoxu ... Hər gün müəyyən saatlarda
görüşüb əyləncəli dəqiqələr yaşayırdıq. Onlarla o qədər əylənirdim ki işədə
getmirdim. Yenə işə getmədiyim bir
gündə tək başıma gəzərkən
yoldaşlarımla hər vaxt oturduğumuz
parkda gördüm onu. O qədər gözəl idi
ki .. Bir müddət ətrafında dönüb məni fərq etməsini ümid etdim amma