mənə
heç baxmırdı . Tam ümidsizliyə
qapılmışkən son bir cəsarətlə yanına
yaxınlaşdım və "Otura bilərəmmi ?"
deyə soruşdum. Dəniz mavisi gözləriylə
baxıb, kiçik bir təbəssümdən sonra. " Oturabilərsiniz" dedi. Qəlbim
həyəcandan dəli kimi çarpırdı. Nə
söyləyəcəyəmi bilmirdim. Sonra batıq
bir səslə , "Adım ...... " deyə bildim. Mənə
dönüb " Zeynəb " dedi. Bir müddət
sonra telefonlarımızı bir-birimizə verdik və ayrıldıq. Axşam olanları anama izah
etdim. Anam gözlərimdəki xoşbəxtliyi
fərq edincə çox sevinmişdi. Yoldaşlarımı
bizə dəvət etdim İrəliləyən günlərdə
Zeynəb ilə daha sıx görüşər olduq.
Zaman irəlilədikcə ona daha çox bağlanırdım . O həyatıma girdikdən
sonra işə getməyə belə başlamış, digər
yoldaşlarımla da daha az görüşər
olmuşdum. Dostlar incidiyi üçün özümü
bağışlatmağa , onları axşam yeməyinə
dəvət etdim. və hazırlıq etmək üçün erkəndən evə gettim.Anama
yoldaşlarımın gələcəyini və gözəl bir
yemək etmək üçün hazırlığa
başlamamız lazım olduğunu