söylədim.
Axşam gəlib çatmışdı. Qapı çaldı, dərhal
qaçıb açdım. Dostlar gəlmişdi. Onları salona götürüb süfrəni hazırlamaq
üçün mətbəxdəki anama köməyə
getdim. Süfrə hazırlandıqdan sonra
salona keçib onları içəri çağırdım.
Yoldaşlarımı müzakirə alarkən anamın
baxışlarındaki qorxu və qarışıqlıq ifadəsinə bi məna verə bilməmişdim.
Tam yoldaşlarımı tanıdırdım ki anam
böyük bir fəryadla stoldan ayrılıb getdi.
Olanları bir cür anlaya bilmirdim.
Yoldaşlardan üzr istədim və yeməyə
başladıq. Yeməyin və söhbətin ardından yoldaşlar getdi. Anamın
otağına olanları soruşduğumda heç
cavab vermədi. Yalnız üzümə baxıb
ağlayırdı. Evə gələn qonaqlar arasından
3 ay keçmişdi. Yoldaşlarla və xüsusilə
Zeynəb ilə danışıqlarımız yaxşıca sıxlaşmışdı. Bir ara anama sözü
Zeynəb'dan açıb onunla bir-birimizi nə
qədər sevdiyimizi və evlənmək
istədiyimizi izah etdim. Anam xoşbəxt
olmamdan gülürdü. Amma gözündəki
qorxunu və ağrını hiss edə bilirdim . O biri gün iş çıxışı evə gəldiyimdə