Şövkətin xeyli zamandır oxudulmur valı da " qəzəli
Qaralıb sanki evin, ay ata, sənsiz alı da,
Qaralıb sanki böyük evdə döşənmiş xalı da.

Köhnə radyomuz həmən pəncərədə, toz basmış,
Şövkətin xeyli zamandır oxudulmur valı da.

Yerli-yersiz özümüzdən çıxırıq son vaxtlar,
Çoxalıbdır bu evin söhbəti, qiylü qalı da.

Bu evin bəxtinə it hürdü, pişik asqırdı,
Gərçi çoxdandı qoyulmur oların yem-yalı da.

Köhlənin indi təsəvvür belə etməzsən ki,
Yəhəri bir yana, üstündə deyil heç halı da.

Kimsənin ağlına gəlmir ki, çıxarsın atsın,
Daha biryol qapı üstündən asılmış nalı da.

Bir işə yatmır o vaxtdan əlimiz, sən yoxsan,
Yox olub çil toyuğun taxçadan hətta falı da.

Ağlamaqdan nənəmin gözləri görmür artıq,
Gözə dəymir yeri gəlmişkən heç əlvan şalı da.

Daha da ərköyün olmuş balaca Əhmədimiz,
Alçanın dəymişi heç, yerlə bir olmuş kalı da.

Məni görcək yaşarıb gözləri səbr arzulayır,
Bu elin gənci də, ağbirçəyi, ağsaqqalı da.

Anam əvvəlki həvəslə qazan asmır