Heyat qeribedir. Amma onun qeribeliklerini biz başa düşmürük. Bezen elimizde ki xoşbextliyi görmürük onun deyerini ise itirenden sonra bilirik. Amma artıq gec olur.

Ayan dükanda satıcı işleyirdi. Bir gün dükana gelen cavan bir oğlan yolu azdığını söyledi. Men buradan nece çıxa bilerem??? Siz hara getmek isteyirsiniz??? Men denize getmek isteyirdim amma yolumu azdım. Bu döngeni keçin düz gedin yolun sağ terefinde bazar yazılıb oradan sola dönün. Çox sağ olun xanım çox minnetdaram. Adım Nihatdır. Bes sizin??? Sağ olun deye Ayan cavab verir. Adının gizli qalmasını isteyen qız ona adını demek isteyirdi amma nedense demedi. Seheri gün ise gelende yene o oğlan dükanın qarşısında durmuşdu. Elinde olan bir deste qırmızı gül ile. Qız onu görecek özünü itirdi amma ne deyeceyini bilmedi. Men size öz minnetdarlığımı bildirmek isteyirem. Xahiş edirem bunu mene çox bilmeyin. Beli onların tanışlığı bele başladı. Ayan özünü yuxuda hiss edirdi. Ona ele gelirdi ki, o yuxu görür. Axı ola bilmez men