Onu tanıyanda ikinci kursda oxuyurdum.Çox səmimi və canayaxın bir gülüşü vardı.Elə bu gülüşü çəkmişdi diqqətimi.Düzü elə çətin olmadı tanışlığımız.Deyəsən onun da məndən xoşu gəlmişdi.Buna görə tanış olmağa razılıq verdi.
O gün dərsdən sonra arxasınca evlərinə qədər getdim.Məhəllədə onu yolundan saxladım:
-Bağışlayın,sizinlə tanış olmaq olar?
Cavabı qısa oldu:
-Yox...
-Olsun ilk dəfə yox demək adətdəndi.
Sonra da ondan xoşum gəldiyini,fikrimin ciddi olduğunu bildirdim.O isə sadəcə susdu.
-Susmaq razılıq əlaməti sayılır

O isə gülümsədi.Mən daha da ürəkləndim.Nömrəmin yazılı olduğu kiçik bir kağızı ona uzadıb əgər bir dəfə zəng eləsə onu bir daha narahat etməyəcəyimə söz verdim.Razılaşdıq.Ayrıldıq.Çox xoşbəxt idim-O gün
Əvvəlcə sadəcə xoşum gəlmişdi ondan.Ona qədər çox qız tanımışdım.Bir-birindən fərqli görünsələr də mənim üçün hamısı eyni idi.Bu sahədə çox təcrübəliydim.Onu da ələ almaq çox çətin olmadı.
Bundan sonra hər gün danışırdıq.Bir yerdə çox gözəl günlər