yaşadıq,bayramlar keçirdik.Ona görə dostlarımdan ayrıldım,ailəmdən uzaqlaşdım.Hər ayrılıq məni ona daha da yaxınlaşdırdı.Artıq ona bağlanmışdım.Onu sevirdim.Bu sözü çox qıza demişdim.Ancaq heç vaxt özümə deməmişdim.Kiməsə "Səni Sevirəm" deyəndə özümə "sevmirəm ki,sadəcə xoşum gəlir"-deyərdim.
O,başqa
sevgililərimdən fərqli olaraq məndən heç nə istəmirdi.Yanında inanılmaz bir hüzur,rahatllq hiss edirdim.Çox xoşbəxt idim. Mən sevməyi bacarmırdım.Eyni anda iki qızla danışır,başqasına isə xəbər göndərirdim.Bir gündə üç görüşə getdiyim də olurdu.Ilk vaxtlar onunla sevgili olanda heç nə dəyişməmişdi.Neyniyim?Tərgidə bilmirdim xasiyyətimi...O isə çox şeyə göz yumdu.
Mənim və sevgimizin xətrinə.Hər səhvimin qarşılığında məni bağışlamağı bacardı.Ona günbəgün,anbaan vurulurdum.Onu tanıdığım üçün çox xoşbəxt idim.
O yay universiteti bitirirdim.Artıq bir aydı ona zəng eləmirdim.Onun zənglərinə isə könülsüz cavab verirdim,bir bəhanə tapıb sağollaşmağa çalışırdım.Ara soyuyurdu.Amma ayrılmaq