aydı toyuma hazırlaşırdım ya da mənim əvəzimə hazırlaşırdılar mənim toyuma.
Bir ay əvvəl... Onunla görüşdən qayıtmışdım.Anamla mübahisə etdik.Məni evləndirmək niyyətinə düşmüşdü.Hətta qız da tapmışdı-rəfiqəsinin qızı.Anama görə həm ağıllı,həm də tərbiyəli idi.Qızın HƏ-si də artıq alınmışdı mənə isə deməyə söz belə qalmamışdı.Mən sevən qızın heç adını da eşitmək istəmirdilər.Çox qışqır-bağır saldım - xeyri olmadı.Yalvar-yaxar elədim yenə də fayda vermədi.Axırda başımı götürüb çıxdım evdən.Düz on gün evə gəlmədim.Sonra isə atam zəng elədi və anamın çox xəstə olduğunu bildirdi.Tələsik evə qayıtdım.Evimizə matəm sükütü çökmüşdü.Anam əlində rentgen kağızı
ağlayırdı:
-Mənim yoxluğuma nə qədər tez alışsan,o qədər yaxşıdı.
Inanmadım amma həkimi də eyni şeyi deyirdi.Anam çox xəstə idi.
Bir-iki gün keçdi yenə evlənməkdən söz düşdü.Özü demiş,bu xəstə anamın son istəyi idi.Dünya gözü ilə övladının xoşbəxtliyini görmək istəyirdi.Ancaq məni xoşbəxt gördükdən sonra rahat ölə bilərdi...
Mənsə