söhbət edən xətibin bu sözlərini eşitdim: “Ay camaat hansınız Allahın dininə görə canından, namusundan, bacısından, uşaqlarından keçər? Hüseyn bunu etdi.” Özü-özümdə dedim ki, bu Hüseyn nə böyük adam imiş. Özümə gəldiyimdə uzun saqqalımdan axan yaşların fərqinə vardım. Həmin gecə hli-beyt əqidəsini qəbul etdim.

Atam bu xəbəri eşitdikdə mənə hərşey verəcəyini dedi, yetər ki, şiəlikdən imtina edim, öz nəslimizin daşıdığı əqidəyə qayıdım. Dedi: “Ev, maşın nə istəsən verərəm, istəyirsən lap şeytanpərəst ol, amma şiə olma”. Mən isə bütün bunların müqabilində qərarlı olduğumu ona dedim. Və bir gün hesabımdakı pulların boşaldığını, mal-mülkümün əlimdən alındığını gördüm. Bu olanlardan sonra başqa şəhərə pul qazanmağa getmək fikrinə düşdüm. Həyat yoldaşım məni ötürmək üçün arxamdan gəlirdi. Yolda atamın bir neçə nəfərlə yolumu kəsdiyini gördüm. Mənə “Hara gedirsən?” dedilər. Mən onlara “Siz də babalarınız kimi yol kəsirsiniz?” dedim. Atam “Yolundan dönməyəcəksənmi?”-deyə soruşdu. Məndən