mənfi cavab aldıqda başıma güclü zərbə endirdi və mən özümdən getdim. Mən huşumu itirəndən sonra baş verənlərdən xəbərim olmayıb, ama başımı kəsmək üçün bıçaq gətiriblərmiş və necə olubsa kəsməyib. Ona görə də qolumdakı damarları kəsiblər. Özümə gəldiyimdə çoxlu qan itirmişdim və hamilə xanımımın da döyüldüyünü, zərbələr nəticəsində övladını itirdiyini eşitdim. Özlüyümdə dedim ki, bizim vəziyyətimiz hara, bu hadisələrə şahid olanın halı hara? Mən ki huşdan getmiş idim, görmədim. li (ə) isə bunu gördü. Bu zərbələrdən sonra bir daha övlada sahib ola bilməyəcəyimizi dedilər.

Sonra isə Qum şəhərinə getdik və 70 gecə Cəmkəran məscidində qalıb ibadətlə məşqul olduq. Xanım Zəhraya (s.ə) təvəssül edib dedim: “Ya Zəhra! Bizim bütün bu çəkdiklərimiz sənin həyat yoldaşının vilayətinə görə oldu. Biz övlad sahibi olmaq istəyirik.” Bir müddətdən sonra isə həyat yoldaşım hamilə oldu, lakin doğuma 15 gün qalmış həkimlər bu uşağın 700 qram olduğunu və dünyaya gəlməsi halında belə öləcəyini